Saturday, May 5, 2007

مسئولیت پدر و مادر

چند وقت پیش فیلمی را می‌دیدم با نام Veronica Guerin که بر اساس یک سرگذشت واقعی بود. این فیلم سرگذشت یک ژورنالیست زن را نشان می‌داد که در مورد یک باند توزیع مواد مخدر تحقیق می‌کرد و مطالب افشاگرانه در مورد آن می‌نوشت. رئیس باند با تهدیدهای مختلفی سعی می‌کرد این ژورنالیست را از ادامه تحقیق و چاپ مطالب منصرف کند. تهدیدهایی مثل شلیک به پنجره اتاقش، زخمی کردن پایش، کتک زدنش، تهدید به ربودن تنها فرزندش و ... ولی ورنیکا بدون توجه به همه این تهدیدها کار خودش را انجام می‌داد. حتی هر موقع همسرش سعی می‌کرد او را منصرف کند با اعتماد بنفس بسیار بالایی این خواسته را رد می‌کرد و به نحوی همسرش را متقاعد می‌کرد که باید این‌ کار را ادامه بدهد. در نهایت هم با فاش کردن اسم رئیس باند (که فردی با نفوذ بود)، عوامل او ورنیکا را کشتند. اما تلاش‌های ورنیکا تاثیر عمیقی در جامعه داشت و باعث شد تا اون باند بزرگ متلاشی بشه و قوانین سفت و سخت‌تری در مبارزه با باندهای توزیع مواد مخدر وضع بشه.
کاری که ورونیکا کرد کار بسیار با ارزش و بزرگی بود که هر کسی قادر به انجام آن نیست. ورونیکا در شرایطی که کسی از تلاش‌های او حمایت نمی‌کرد و پلیس هم به این مساله بی‌توجه بود، با قربانی کردن خودش کاری کرد که هزاران نفر از مردم هموطنش را از گرفتار شدن در دام تبهکاران نجات داد و این کار یک فداکاری بی‌نظیر بود.
از طرفی، این فداکاری بزرگ دارای ایرادی هم بود که به نظر من اهمیت زیادی داره. ورونیکا یک مادر بود و بنابراین مسئولیت سنگینی در قبال فرزندش داشت. او با فدا کردن خودش، فرزندش رو از داشتن مادر محروم کرد (صحنه‌ای که در آن اشک‌های پسر ۴ ساله بر سر قبر مادر از چشاش جاری شده‌بود هنوز جلوی چشممه). شاید بگین که ورونیکا نمی‌خواست که این اتفاق بیافته. در جواب باید بگم که مطمئنا اینطوری بوده ولی او می‌تونست به نحو دیگه‌ای این کار رو انجام بده که خطرش کمتر باشه ولو خیلی بیشتر طول می‌کشید تا به نتیجه برسه.
به هر حال می‌خواستم بگم که من معتقدم مسئولیتی که والدین در مورد فرزندانشون دارن بسیار سنگینه و نمی‌شه به هیچ دلیلی آنرا نادیده گرفت حتی اگر اون دلیل نجات جان هزاران نفر دیگه باشه.

Monday, April 30, 2007

آرزوها

نامی عزیز منو به بازی آرزوها دعوت کرده‌اند. فکر کنم باید ۵ تا آرزو می‌نوشتم ولی ۳ تا می‌نویسم:
آرزو دارم که ...
- هیچ جنگ دیگه‌ای در هیچ نقطه‌ای از دنیا اتفاق نیافته
- هیچ کودکی بدون عشق بدنیا نیآید
- بدون زجر کشیدن بمیرم (من از زجر کشیدن خیلی می‌ترسم ولی از مردن ترسی ندارم!)

برای ادامه بازی چپینه، سین‌دخت و انار رو دعوت می‌کنم.

Tuesday, April 17, 2007

تصمیم‌گیری

این روزها حال و حوصله هیچ کاری رو ندارم. دلیل اصلیش فکرهایی هستند که توی ذهنم هستند و تصمیم‌گیری در موردشون تاثیر بسیار زیادی بر روی زندگیم خواهد گذاشت. احساس می‌کنم که به سر یه چندراهی رسیدم و باید یکی از این راه‌ها رو برای ادامه زندگیم انتخاب کنم. تصمیم‌گیری برام بسیار مشکل شده چونکه هیچ‌کدومشون مسیر ایده‌آل من نیستند. به هر حال هرچه زودتر باید تصمیمم رو بگیرم چونکه این بلاتکلیفی و فکرهای درهم و برهم خیلی آزارم میدن. امیدوارم که بتونم انتخاب درستی داشته باشم.

Monday, March 19, 2007

سال نو

سال ۸۵ هم در یک چشم بهم زدن تموم شد...
می‌خواستم اینجا یک کارت‌پستال بگذارم ولی ترجیح میدم بجاش عکس زیر رو بذارم. این اولین درختی بود که امسال دیدم شکوفه داده (چه شکوفه‌ای هم داده بود!) امیدوارم سال نوی شما هم پر شکوفه و شکوفه‌هاتون پر ثمر باشه (چی گفتم!).
نوروز مبارک

Wednesday, February 28, 2007

انسان یا ...؟

حالم بده. حالم خیلی بده. حالم از این "بشر" بهم میخوره. یک بچه ۱۲ ساله مگه چقدر تحمل داره که بتونه این همه دردی را که به اون تحمیل کرده‌اند، تحمل کنه؟ دردهای فیزیکی رو بذارید کنار؛ این بچه چطوری باید از پس دردهای روانیش بر بیآد؟ این "بشر" چقدر میتونه پست باشه؟ بهزاد جان، من نمی‌تونم وسعت دردهایت را تصور کنم چون معتقدم که "درد برادر مرده را برادر مرده داند" ولی با تمام وجودم آرزو می‌کنم دردهایت التیام یابند.

پی‌نوشت: اگر توان دیدن عکس بهزاد رو دارید، به وبلاگ وارش سر بزنید.

Tuesday, February 27, 2007

Google Reader کاملا فارسی

نسخه دوم style فایرفاکس برای Google Reader را گذاشتم رو سایت userstyles. اگر نسخه قبلی را نصب کرده‌بودید کافیه که از داخل Stylish آپدیتش کنید. این نسخه Google Reader را کاملا فارسی میکنه. اگر ایرادی در اون می‌بینید یا پیشنهادی برای بهتر کردن اون دارید، بهِم اطلاع بدید.

مادر شدن دختر بچه‌ها


وقتی اینو دیدم بی‌اختیار یاد Genpet افتادم. تو این صفحه نوشته که بچه‌دار شدن در بین دخترهای مدرسه‌ای با سن زیر ۱۶ سال داره به صورت یک مد جدید در می‌آد. آخه این دختر بچه‌ها چه احساسی در مورد بچه‌دار شدن میتونن داشته باشند؟ به نظر من تنها جواب منطقی اینه که دنبال یک عروسک زنده هستند. تصورش ترسناکه نه؟